Οι 1642 ημέρες της Κικής
(7.15π.μ. Δευτέρα) Χτυπάει το ξυπνητήρι. Η Κική ξυπνάει γεμάτη άγχος κι αμέσως ελέγχει το στομάχι της για να ελέγξει να δει εάν είναι επίπεδο η έχει μεγαλώσει. Θεωρεί πως μάλλον έχει μεγαλώσει από εχτές. Γνωρίζει αμέσως ότι η μέρα της δεν θα κυλήσει και τόσο ευχάριστα.. Καθώς μπαίνει στο μπάνιο, πιάνει το στομάχι της και τους μηρούς της. Αισθάνεται ότι πάχυνε. Καθώς προσπαθεί να βάλει τη 47 νούμερο φούστα της, κοιτιέται στον καθρέφτη και μονολογεί «πάλι πάχυνα, είμαι κακάσχημη, μισώ τον εαυτό μου».

(8.00πμ.) Στο δρόμο για το σχολείο αγοράζει από τον φούρνο 1 τυρόπιτα, 1 σπανακόπιτα, 1 λουκανόπιτα και 1 κρουασάν. Τα βάζει κάτω από την μπλούζα της και ένα ένα τα καταβροχθίζει μέχρι να φτάσει στο σχολείο της.

(8.15πμ.) Μπαίνει τρέχοντας στο σχολείο και κατευθύνεται στις τουαλέτες. Χώνει βαθιά μέσα τα δάχτυλά της και ξερνάει όλα αυτά που είχε καταβροχθίσει πριν 15 λεπτά. Οι τροφές βγαίνουν ολόκληρες καθώς τις κατάπινε αμάσητες από την μανία της. Η τροφή βγαίνει με φόρα και μία αμάσητη μπουκιά της κάθετε στο λαιμό. Πιέζει λίγο την κοιλιά της και τεντώνει τον οισοφάγο της. Η μπουκιά βγαίνει και η Κική γλιτώνει άλλη μια μέρα τον πνιγμό. Συνεχίζει να ξερνάει μέχρι να βγουν μόνο σάλια.

(8.30πμ.) Μπαίνει στην αίθουσα αργοπορημένη και σιωπηλή. Τα πόδια της τρέμουν, τα μάτια της κόκκινα, τα δάχτυλά της μυρίζουν απαίσια από τον εμετό. Σκουπίζει διακριτικά το αίμα από τα σκισμένα από τα οξέα χείλη της και ξαπλώνει πάνω στο θρανίο όπου πέφτει σε λήθαργο για 3 ώρες. Έχει χαθεί, έχει μουδιάζει το κεφάλι της από τη ζάλη, ακούει φωνές αλλά είναι τόσο βυθισμένη που δεν μπορεί να αντιδράσει.

(11.30πμ.) Την ξυπνάει η καθηγήτρια της φιλολογίας. "Σήκω Κικίτσα μου, πρέπει να πας στο ραντεβού σου με τον ψυχολόγο". Παίρνει το σάκο της και ξεκινάει για το κέντρο ψυχικής υγιεινής. Στο δρόμο μπαίνει σε ένα γυράδικο και αγοράζει 2 σάντουιτς. Τα τρώει με μανία και νιώθει ένα βήμα πριν από την τρέλα! Καταπίνει την τελευταία μπουκιά και σε ένα λεπτό βρίσκεται σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι. Μπαίνει μέσα και αρχίζει να ξερνάει, να ξερνάει, να ξερνάει. Τέλειος συγχρονισμός! Ήξερε πάντα τι θα φάει και που θα το ξεράσει! Ένα έγκλημα πάντα καλά μελετημένο.

(12.30πμ.)Μπαίνει στον ψυχολόγο. Νεύρα πολλά. Θέλει να φύγει! Δεν τον χωνεύει! Κοιτάει το ρολόι της συνέχεια μέχρι να περάσουν αυτά τα 20 λεπτά! Τι ειρωνεία! Σε 20 λεπτά θα ξεπερνούσε κάτι τέτοιο? Τόσος ήταν όμως ο χρόνος που μπορούσε να έχει και να αγοράσει!

(13.30πμ.)  Φτάνει σπίτι. Είναι μόνη της! Όλοι λείπουν και θα αργήσουν να γυρίσουν! Κατευθύνεται προς την κουζίνα και παθαίνει σοκ! Το ψυγείο είχε λουκέτο! Τι θα κάνω? Χρήματα άλλα δεν έχω για να αγοράσω τη δόση μου. Τα νεύρα και η ταραχή πιάνουν κόκκινο. Τραβάει της αλυσίδες με λύσσα με μανία. Τις τραβάει , τις τραβάει, τις τραβάει. Τα χέρια μάτωσαν. Βρίσκει μια τανάλια μεγάλη στα εργαλεία του πατέρας της και καταφέρνει και το ανοίγει! Ορμάει στο ψυγείο, τα πετάει όλα στο πάτωμα και αρχίζει να τα τρώει και να τα αλείφει από ικανοποίηση πάνω της! Τρώει και ξερνάει , τρώει και ξερνάει, τρώει και ξερνάει. Αλμυρά , γλυκά, κατεψυγμένα, χαλασμένα! Τα πάντα!

(17.30πμ.) Μπαίνει στη τουαλέτα για να ξεράσει για 8 φορά και εκεί τρελαίνεται. Δεν μπορεί  να ξεράσει! Με τίποτα! Πίνει αλατόνερα αλλά τίποτα. Πιέζει την κοιλιά της αλλά η τροφή μένει ακόμα μέσα της - Τι θα κάνω? Τρελαίνομαι! Βγες καταραμένο φαγητό από μέσα μου, βγες που να σε πάρει ο διάολος, βγες- Τότε παίρνει την πιο αηδιαστική απόφαση. Χώνει το χέρι της μέσα στις ακαθαρσίες τις τουαλέτας, πιάνει μια μεγάλη χούφτα και την βάζει στο στόμα της. Επιτέλους ξέρασε, ηρέμισε και λιποθύμησε πάνω στην λεκάνη

(18.30πμ.) Ξυπνάει πάνω στους εμετούς με τα κορμί της μουδιασμένο. Σηκώνεται αργά αργά και πάει πάλι στη κουζίνα. Δεν είχε μείνει όμως τίποτε άλλο να φάει. Το μόνο που βρίσκει είναι ένα τάπερ με λαρδί κατεψυγμένο. Δεν χάνει χρόνο και αρχίζει να το καταβροχθίζει. Τρέχει για την τουαλέτα και εκεί, ω θεέ μου. Μπαίνει η αδερφή της στο σπίτικαι. Ήρθε νωρίτερα! Γιατί ήρθε νωρίτερα? Δεν την αφήνει να πάει στην τουαλέτα γιατί ξέρει τι θα κάνει! Η Κική τρελαίνεται! Aσε με, φωνάζει! Ο χρόνος περνάει και το φαγητό είναι μέσα μου, άσε με- Η αδερφή της την εμποδίζει Και τότε η Κική την πιάνει με τα 2 της χέρια τον λαιμό και την σφίγγει με λύσσα και μανία. Το πρόσωπο της αδερφής της αρχίζει και μελανιάζει. Η Κική έχει τα μάτια της κλειστά για να μη βλέπει Και τότε μπαίνει στη μέση μια φίλη της αδερφής της και ως εκ θαύματος σώζει την κατάσταση.

(19.00πμ.) Η Κική κλείνεται στην αποθήκη όπου ξερνάει πάνω της και αρχίζει να τα σπάει όλα από την ταραχή της και μένει εκεί περίπου 1 ώρα στους εμετούς , στα γυαλιά και τα δάκρυα. Ακούει φωνές από έξω ,αλλά δε δίνει σημασία! Είναι πλέον χαμένη στο δικό της κόσμο, στη δική της πικρή αλήθεια.

(20.00πμ.) Πάω να κάνω μπάνιο. Θα αφήσεις την πόρτα ανοιχτή να σε βλέπουμε, της λέει ο πατέρας της. -Μα αυτό δεν γίνεται! Είμαι 18 χρονών δεν μπορείς να με βλέπεις. Τελικά κάνει μπάνιο με την πόρτα ανοιχτή και οι θεατές ψυχροί καθισμένοι σε καρέκλες να την παρακολουθούν. Συναισθήματα απαίσια , εμπειρίες τραυματικές.

(20.30πμ.) Βγαίνει από το μπάνιο , πάει στο δωμάτιο της. Ζυγίζεται και χαίρεται για το 1/2 κιλό που έχασε και σήμερα! Χαμογελάει για τα 35 της κιλά που ζυγίζει και λέει - Ωραία πάμε για τα 34! Το κεφάλι της είναι μουδιασμένο, η καρδιά της χτυπάει σας τρελή. Ζαλίζεται. Ξαπλώνει και νιώθει σαν να αιωρείται σε ένα μαύρο κενό. Νιώθει το σώμα της σαν να παραλύει, σας να μην μπορεί να το ελέγξει. Κρυώνει, τρέμει και σιγά σιγά βυθίζεται και χάνεται σε εκείνο το μαύρο κενό μέχρι το επόμενο πρωί που θα βιώσει και πάλι τα ίδια.

Διαφημιστική Προβολή

Διαφημιστική προβολή...