Η δική μου ιστορία ξεκινά απο 5 έτών όταν άρχισα να βάζω τα πρώτα μου παραπανίσια κιλά. Δέν ήμουν ιδιαίτερα παχύσαρκη, αλλά το περιτό λίπος ήταν ορατό. Η πίεση απο τους γονείς μου και τα αδέρφια μου με ανάγκασε σε ηλικία 11 ετών να προσπαθήσω να περιορίσω το υπερβολικό και το άστατο φαγητό.

Μέσα σε ένα χρόνο κατάφερα να χάσω πάνω απο 15 κιλά, με αποτέλεσμα να έχω γίνει για τους άλλους υπερβολικά αδύνατη αλλά με κάθε μου ματιά στον καθρέφτη, πάντα έλεγα στον εαύτό μου οτι πρέπει να χάσω κι άλλα κιλά. Έίχα φτάσει σε σημείο να μην μπορώ να φάω, να περνάνε μέρες ολόκληρες χωρίς να βάλω κάτι στο στόμα μου.Όπως ήταν φυσικό ο οργανισμός μου αποδυναμώθηκε. Απο τα 11 μέχρι τα 21 δέν ξεπερνούσα τα 49 κιλά. το ύψος μου είναι 1,65. απο την ημέρα που γνώρισα τον άνθρωπο με τον οποίο είμαι παντρεμένη, η όρεξή μου για φαγητό άλλαξε. Τώρα είμαι 26 ετών,έχω φτάσει τα 85 κιλά, και κάθε μου γεύμα συνοδεύεται εδώ και πάνω απο 2 χρόνια, με μια επίσκεψη στην τουαλέτα για εμετό. Αποτέλεσμα; κανένα. Απλώς ταλαιπωρώ την υγεία μου και τους ανθρώπους που με αγαπάνε. Οσο για δίαιτες; εχω δοκιμάσει άπειρες χωρίς αποτέλεσμα. Ή αλήθεια έιναι οτι τα τελευταία χρόνια, δεν έχω δει το δείκτη της ζυγαριάς να κατεβαίνει ούτε ένα γραμμάριο. Και το χειρότερο; Τα περισσότερα βράδυα όταν πέφτω να κοιμηθώ, υπόσχομαι στον εαυτό μου οτι θα κάνω τα αδύνατα δυνατά να ξαναβρώ τον παλιό μου εαυτό, και πριν καλά καλά ολοκληρώσω την σκέψη μου, δεν καταλαβαίνω πως καφνικά βρίσκομαι στο ψυγείο, και έπειτα στο μπάνιο.....

Διαφημιστική Προβολή

Διαφημιστική προβολή...